Wstęp

Polska była jedynym państwem europejskim, które walczyło – nieraz ponosząc porażki, ale nigdy nie kapitulując – od pierwszego do ostatniego dnia II wojny światowej. Ten największy w dziejach konflikt zbrojny rozpoczął się od napaści na Polskę w 1939 roku: najpierw 1 września Niemiec, a następnie 17 września Związku Radzieckiego. W czerwcu 1941, po agresji III Rzeszy na ten kraj, znalazł się on w Wielkiej Koalicji, która połączywszy siły, wygrała wojnę, jej przywódcy zaś zdecydowali o nowym podziale świata. Również o kształcie Polski. Choć należała ona do grona zwycięzców, a polscy żołnierze walczyli na wszystkich europejskich (i wielu pozaeuropejskich) frontach tej wojny, uczestnicząc także w zdobyciu Berlina, pełną niepodległość odzyskała dopiero w 1989 roku.